II. ABDÜLHAMİT

(1842-1918), 33. Osmanlı padişahıdır. Ağabeyi Murat V'in delilik emareleri göstermesi üzerine, 31 ağustos 1876'da tahta çıkarıldı. Çocukluğu I ve ilk gençliği saray kadınları ve haremağaları arasında geçti. Okumaya pek heves etmedi, Kuvvetli zekâsıyle herkesin dikka-.. tini üzerinde toplamasını bildi. Hayatının hemen her döneminde keyfe göre yönetime ve her işe karışmaya meraklı olduğunu gösterdi. Padişahlığı sırasında karışık olan İç ve dış durumlardan" yararlanıp ülkede boyu bir istibdat yönetimi kurdu. Tahta geçer geçmez verdiği söz üzerine meşrutiyetçilerin başı görülen Mithat Pa-şa'yı sadrazam yaptı. 23 aralık 1876'da Kanun-u Esasi'yi (Anayasa) ilân etti. Ama bir süre sonra kendisine hükümdarlık gö-
jLi. revini hatırlatan mektubundan ötürü Mit-I hat Paşa'yı ülkeden uzaklaştırdı. 1878
Türk - Rus Savaşı'nın yenilgisi sorumluluğunu Meclis-i Mebusan'a yükleyip onu dağıttı. Meşrutiyetçileri de ortadan kaldırmak istedi. Mithat ve Damat Mahmut paşaları Taife sürdürüp orada boğdurttu. Girit'in bağımsızlığını elde etmesi gibi başarısızlıklar ve ülkedeki baskı yönetimine karşı beliren hareketler, onu 23 temmuz 1908'de ikinci defa Kanunu Esasi'yi ilân etme zorunda bıraktı. Ama bu geniş hürriyet dönemi çok kısa sürdü. Tarihe «31 Mart Vakası» olarak geçen gerilik hare-
^ keti başgösterdi. Rumeli'deki devrim taraflısı subaylar, meydana getirdikleri «Ha-
j/e reket Ordusu» yle İstanbul'a yürüyüp isyanı bastırdılar ve Abdülhamit H'yi tahttan indirip kardeşi Reşat'ı, Mehmet V adiyle padişah olarak tahta geçirdiler. Abdülhamit II, bir müddet Selanik'te Alâtini köşkünde oturmaya mecbur edildi. Balkan Savaşı'nda İstanbul'a getirildi. Ölünceye